Pien (7,5 jaar) test het Pinypon Sprookjeshuis samen met haar jongere buurmeisje van 5 jaar. In de verpakking treffen we Assepoester aan met een lief, wit konijn. De meiden gaan op ontdekking langs diverse sprookjes.
Assepoester en dienstmeisje
Pien is een ervaren Pinypon-speelster en ontdekt meteen dat de Pinpon Assepoester om te toveren is in het dienstmeisje. Een kwestie van het poppetje omdraaien en eventueel het gezichtje meedraaien. Aan de ene kant is het dus de mooie Assepoester in een blauwe jurk, aan de andere kant is de hardwerkende ‘meid’ in een bruin schort. In haar haar steken de meiden een vrolijk strikje. Dát is bij Pinypon altijd zo leuk, je kunt verschillende accessoires in haar en handen steken. En dus, bij het omdraaien van het gezichtje wordt het een ander poppetje. Multifunctioneel.
Sprookjes beleven
Ook in het Sprookjeshuis valt heel wat te ontdekken. Er kunnen bloempotjes, hartjes en kandelaars in het interieur en exterieur worden gestoken. De meiden leuken het huisje in mum van tijd op en het lijkt meteen op het huisje uit het sprookje van Hans en Grietjes, maar dan zonder snoepjes. Binnen kunnen de sprookjesfiguren hun eigen sprookjes beleven. Bij ons hipt het konijn de slaapkamer van grootmoeder (uit het sprookje van Roodkapje) binnen en schrikt zich gek als hij de wolf in het bed ontdekt. In de verpakking is dus het konijn en Assepoester inbegrepen, maar de set is uit te breiden met losse Pinypon-figuren zoals Rapunzel, Roodkapje, Peter Pan, Pinokkio. Op die manier kunnen vele sprookjes worden nagespeeld. De meiden vinden het testen met Assepoester en het konijn al gaaf genoeg. Er valt namelijk zoveel te ontdekken in het Sprookjeshuis: in de spiegel kijken, de toverkist openen, laadjes openen, meubeltjes plaatsen en dan zelf een verhaal bedenken. 
Leuk en leerzaam, zo kunnen we ‘nijntje dansende blokjes’ wel noemen. Leuk in meerdere opzichten. Bijvoorbeeld de kleurrijke afbeeldingen van ene kip, beer, leeuw, eend, bloem of koe op de blokjes (de illustraties van Dick Bruna blijven gaaf), maar zeker ook leuk omdat de blokjes op het console dansen. Alle 15 blokjes bewegen vrolijk op het apparaat. En dan het leerzame… herkenning (twee gelijke afbeeldingen pakken), snelheid en fijne motoriek.
Ik heb het woordspel Codenames helaas zelf nog niet gespeeld, maar het lijkt mij zeker gaaf. Het heeft ook niet voor niets een nominatie voor Speelgoed van het Jaar gekregen. Nou zit ik natuurlijk zelf in de vakjury, maar voor de spellen vanaf 7 jaar worden echte spelletjesfanaten ingezet (logisch!). En dat ben ik langzaam aan het worden, met opgroeiende kinderen. Kortom, mijn interesse voor Codenames van White Goblin Games is gewekt.
